Oplossing woningmarktcrisis en restschuld probleem.

Oplossing woningmarktcrisis en restschuld probleem

6-2-2014
De woningmarkt zit op slot wegens een te grote schuldenlast uit het verleden, het vertrouwen herstelt zich niet zomaar, en de woningmarktcrisis vormt inmiddels verbinding met alles, het sociale vraagstuk van het begin van de 21e eeuw in Nederland. Schuldenproblematiek is een groot gevaar voor sociale en economische cohesie.

Wat moet er gebeuren? Gedurende vijf jaar worden rentebetalingen vervangen door aflossingsbetalingen. Voor de ‘pechvogels’, (de huidige groep restschuldenaren), moet een coulance-regeling komen, een eerlijke verdeelsleutel met een praktische haalbaarheid, grotendeels kwijtschelding.

Waarom moet dat gebeuren?

Hans de Geus schreef terecht in de Groene Amsterdammer: “Er zijn maar twee smaken, banken moeten hun verlies nemen of er moet koopkrachtstijging komen (middels looninflatie of enorme economische groei, beiden onwaarschijnlijk). Anders komen we niet uit de schuldenproblematiek.” Effectieve inflatie heeft te grote gevolgen, en is moeilijk omdat Nederland in een Europees monetair verband opereert. Dus is er feitelijk maar 1 smaak: banken moeten hun verlies nemen (al levert ons voorstel uiteindelijk zelfs winst op voor banken op de lange termijn). Niet alleen praktisch gezien, maar ook moreel, aangezien banken zelf grotendeels verantwoordelijk zijn voor het ontstaan van deze misère. Het vreemde is, dat dat potentiële verlies door banken al lang is berekend en wordt uitgesmeerd over vele jaren. Men wacht rustig totdat er een huishouden niet meer kan betalen en handelt dan pas. In de tussentijd zitten vele Nederlandse huishoudens onnodig in de stress en blijft het herstel van consumentenvertrouwen uit. Bovendien vervallen veel mensen onnodig in schuldsanering of komen ze in betalingsproblemen, met alle gevolgen van dien op de ‘stemming’ in de samenleving. Hiermee accepteren de banken een groter verlies dan nodig is. Zij kunnen ook zichzelf beschermen door nu rentebedragen te zien als aflossing. Door huishoudens sneller hun schuld te zien inlopen, waardoor panden weer ‘boven water’ komen, kunnen huizenprijzen dalen, zonder restschulden, waardoor woningen weer bereikbaar worden en volgens de nieuwe regels gefinancierd kunnen worden. Oftewel: Het is moreel juist om restschulden te voorkomen door nu rente door aflossing te vervangen. Het is praktisch gezien de manier om de ‘stress’ uit de woningmarkt te halen. Het is praktisch gezien de manier om het prijspeil van huizen op een normaal niveau te krijgen. Het levert iedere maand een lagere schuld op, waardoor consumenten het lang gehoopte vertrouwensherstel ook echt zullen geven. Men rekent simpelweg vanuit zijn eigen portefeuille en past zijn/haar vertrouwen daar op aan. Macro-economische kreten herstellen geen vertrouwen. Het geeft bankiers de echte waarschuwing: wees prudent, en draag je zorgplicht, want we grijpen in als je dat niet doet. (ipv ze voor slecht gedrag te blijven belonen.)Het hervormt de woningmarkt op een tempo waarmee we snel uit de crisis komen en het risicoprofiel van de Nederlandse economie snel daalt. Wie nu in de problemen komt, kan niet betalen, maar geen rente, en ook geen aflossing, dus die kan gewoon blijven wonen, alleen zijn schuld blijft gedurende vijf jaar gelijk. De markt zal aantrekken dus zijn potentiele restschuld zal weer lager worden. Of deze persoon vindt weer inkomen in deze vijf jaar en kan gaan aflossen. Dat betekent: geen huisuitzettingen gedurende de komende vijf jaar. Risicoprofielen van banken worden lager. Het geldt voor iedereen, dus over de gehele linie van de samenleving is er voordeel mee gemoeid. Dalende huizenprijzen zullen de economie aan jagen. Bovendien kunnen mensen die voorheen scheefhuurden, makkelijker overstappen naar een koopwoning die past bij hun situatie. Over het totaal, zullen de banken geen geld verliezen, zelfs geen verlies van cashflow lijden maar juist producten met lagere risicoprofielen in portefeuille hebben, sneller herkapitaliseren en meer ademruimte krijgen. Daarmee kunnen ze de lagere winstverwachting die gemiddeld genomen pas over 15 jaar in de toekomst zou liggen, ruim inhalen in de periode waarin de economie zich herstelt en op een reëel niveau komt. Deze actie voorkomt dat veel consumenten in de schuldsanering vervallen, waarbij de staat geld verliest en meer mensen in uitkeringen ziet belanden. Tevens nemen bank-risico’s af waardoor de belastingbetaler minder snel aan bankenreddingen zal hoeven doen. De NHG zal minder vaak aangesproken hoeven worden. De staat levert geen geld in maar kan economische groei bespoedigen, zonder geld te investeren. Hoewel banken gered zijn/lijken, is de vertrouwensschade die door bankiers is veroorzaakt nog lang niet hersteld. Daardoor worden steeds meer individuele burgers slachtoffer van de banken. Dat heet schuldeisersverzuim, banken hebben zelf de schade veroorzaakt die zij nu verhalen op individuele burgers. Dat is moreel en juridisch onjuist, en tevens werkt het slecht op de economie. Deze vicieuze cirkel wordt door de omzetting rente/aflossing doorbroken. Hoe moet dat gebeuren? Als de beslissing genomen wordt om de rentebetalingen te gaan beschouwen als aflossingsbetalingen de komende vijf jaar (deze periode is te verlengen of verkorten, maar zou voldoende moeten zijn om de gehele fictieve waardes te normaliseren naar ‘value to market’), gebeurt er niets met de cashflow van banken. Die blijft gelijk. Het enige wat er gebeurt, is dat per hypotheekproduct de verwachte winst over de gehele looptijd lager wordt. Dat betekent niet dat mensen hun schulden worden kwijtgescholden, de banken nemen genoegen met minder winst. Dat zou kunnen leiden tot lagere aandelenkoersen. Maar dat valt te bezien want tegenover lagere verwachte winsten, staan dalende risicoprofielen van de uitstaande hypotheekportefeuilles. Dat is goed voor de banken maar ook voor de status van de Nederlandse economie als geheel.De reeds ontstane restschulden moeten gesaneerd worden, zonder onnodig veel mensen in de WSNP te duwen. Door mensen snel op hun benen te helpen, en een streep door de rekening te halen, kunnen mensen weer ademhalen. De samenleving heeft genoeg stress ervaren om niet weer onbezonnen aan te hoge kredieten te beginnen. De betalingsmoraal zal niet lijden onder een kwijtschelding. Bovendien gelden strengere leenregels, en worden banken beter in de gaten gehouden. Ook die les is reeds geleerd. De overheid kan banken niet dwingen om deze handelswijze te hanteren. Echter het momentum is wel nu, aangezien twee van de vier grote banken in staatshanden zijn. De Staat houdt zijn cashflow normaal, en ziet de risicoleningen iedere maand afnemen totdat het moment van een aantrekkende woningmarkt is bereikt (volgens onze berekeningen binnen vijf jaar).Banken als ING en Rabobank kunnen door de overheid verzocht worden deel te nemen aan deze vitalisatie actie, of de rechter kan de Stichting R.E.D. in het gelijk stellen in de civiele zaak die binnen twee weken na deze persconferentie aanhangig gemaakt wordt. Stichting Restschuld Eerlijk Delen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.